Rzeżączka

Przyczyny rzeżączki

Rzeżączka (łac. Gonorrhoea), znana także pod nazwą tryper, jest chorobą, której przyczyną jest zakażenie gram-ujemną bakterią – dwoinką rzeżączki (Neisseria gonorrhoeae). Nazwa bakterii bierze się z faktu, że żyją one parami.
Ta niebezpieczna może zaatakować układ moczowo-płciowy, jamę ustną, gardło, oczy, odbytnicę.
Do zakażenia rzeżączką może dojść na wiele sposobów, jednakże najczęściej jest to stosunek płciowy z osobą zakażoną. Do zakażenia może prowadzić zarówno stosunek genitalny, jak i oralny lub analny.
Nosicielami choroby są zarówno mężczyźni, jak i kobiety; największą grupę stanowią osoby pomiędzy 15 a 25 rokiem życia.  U kobiet początkowym miejscem zakażenia jest przeważnie szyjka macicy, a u mężczyzn cewka moczowa. Stamtąd choroba może wstępować dalej i powodować groźne powikłania, szczególnie niebezpieczne dla kobiet w ciąży.
Choroba może zostać także przeniesiona z matki na dziecko w trakcie porodu.

Objawy rzeżączki

U kobiet objawy zazwyczaj występują późno, a czasem wcale. W tym czasie choroba postępuje i wyniszcza organizm, ponadto nieświadoma nosicielka może zakażać swoich partnerów seksualnych.
Około 50% kobiet ma zauważalne objawy, które pojawiają się przeważnie do 10 dni od zakażenia. Objawy te jednak są łagodne i niespecyficzne – mogą zostać łatwo pomylone z objawami infekcji pochwy lub pęcherza: ból/pieczenie podczas oddawania moczu, żółtawe lub krwiste upławy. Gdy choroba wstąpi i obejmie wyższe partie układu moczowo-płciowego może pojawić się ból w podbrzuszu, wymioty, gorączka, krwawienia międzymiesiączkowe.
Rzadkim objawem jest ból podczas stosunku płciowego.
U mężczyzn objawy rzeżączki pojawiają się często – w około 90% przypadków zakażenia. Są to ból i pieczenie przy oddawaniu moczu i pojawienie się wydzieliny z cewki moczowej.
Rzadkim objawem jest puchnięcie penisa.
Objawy zakażenia odbytu to pojawienie się wydzieliny, swędzenie i ból okolicy odbytu, czasem krwawienie z odbytu. Objawy te jednak nie występują zawsze – w niektórych przypadkach zakażenie może przebiegać bezobjawowo zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.
Zakażenie w obrębie jamy ustnej/gardła przebiega z bólem lub bezobjawowo.

Rozpoznanie i leczenie rzeżączki

Aby rozpoznać chorobę konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych. Badanie z wymazu nie jest jednak często wystarczające w przypadku kobiet, dlatego przeprowadza się bardziej zaawansowane badania: na obecność genów dwoinki rzeżączki lub polegające na hodowli bakteryjnej pobranej próbki wydzieliny.
Leczenie rzeżączki opiera się na zastosowaniu antybiotykoterapii. Dostępnych jest obecnie kilka skutecznych leków, natomiast szczepy tej bakterii z czasem uodparniają się na kolejne substancje i konieczne są badania nad nowymi lekami.
Obecnie często stosowanym antybiotykiem jest ceftriakson, należący do grupy cefalosporyn. Jest on skuteczny i wygodny w stosowaniu - wystarczy jeden zastrzyk domięśniowy. W jednej doustnej dawce można przyjąć cefiksym, ciprofloksacynę i ofloksacynę.
Rzeżączka często występuje wraz z innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową – najczęściej z chlamydiozą – wtedy konieczne jest leczenie równolegle obu schorzeń.
Leczenie rzeżączki nie doprowadzi do cofnięcia już powstałych zmian; nie gwarantuje też, że osoba ponownie nie zarazi się tą chorobą.
Leczenie powinno koniecznie obejmować wszystkich partnerów seksualnych zakażonej osoby, a po jego zakończeniu niezbędne jest wykonanie badań kontrolnych.
W trakcie kuracji należy zachować wstrzemięźliwość seksualną.

Powikłania rzeżączki

W przypadku kobiet powikłania rzeżączki obejmują zapalenie narządów miednicy mniejszej. Jeśli dojdzie do uszkodzenia i zbliznowacenia jajowodu, konsekwencją rzeżączki może być bezpłodność.
Jeśli zbliznowacenie jest częściowe, po zapłodnieniu jajo może zatrzymać się w jajowodzie – mamy wtedy do czynienia z ciążą jajowodową. Nierozpoznana odpowiednio wcześniej ciąża jajowodowa prowadzi do pęknięcia jajowodu i niebezpiecznego krwotoku, który może zakończyć się zgonem kobiety.
Kobieta ciężarna zakażona rzeżączką może zarazić nią swoje dziecko w trakcie porodu. Najczęściej prowadzi to u noworodka do ciężkiego zakażenia oka. Aby zapobiec takiemu zakażeniu, noworodkowi wkrapla się natychmiast do oczu azotan srebra, który zabija dwoinki rzeżączki.  Zapalenie spojówek wywołane przez rzeżączkę może prowadzić do utraty wzroku.
Rzeżączka może także wywołać u noworodka infekcję krwi, gardła, kości lub mózgu.
U mężczyzn rzeżączka może wywołać przewlekłe zapalenie najądrza - bolesną dolegliwość jąder, która nieleczona może prowadzić do bezpłodności.
Nieleczona rzeżączka, może rozsiać się po organizmie i zająć krew, stawy, skórę i mózg. Choroba może zagrażać życiu, jeśli rozprzestrzeni się do krwi lub stawów.
Nieleczona rzeżączka osłabia także barierę ochronną stwarzaną przez śluzówkę i zwiększa ryzyko zakażenia się innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym wirusem HIV.

Źródła:
J. Topwik, Dermatologia i wenerologia, PZWL 1992
T. Mroczkowski, Choroby przenoszone drogą płciową, Firma wydawnicza Czelej 2006.
 



teva
TEVA Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
(c) 2011 Copyrights
Strona www.kobietaintymnie.pl kierowana jest do ogółu społeczeństwa.

Informacji udziela: TEVA Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 49, 02-672 Warszawa, tel: (22) 345-93-00 www.teva.pl
PLIV/06/2012/1018/0798
Created by:
Projektowanie stron www